Wstęp: Dotychczasowe badania nie skupiały się na zależności pomiędzy wiekiem pacjentów a ryzykiem nawrotu zwichnięcia po rekonstrukcji więzadła rzepkowo-udowego przyśrodkowego (MPFL). Cel: Celem pracy była ocena czynników ryzyka oraz częstości występowania nawrotu zwichnięcia rzepki po leczeniu chirurgicznym (rekonstrukcji MPFL) w dwóch grupach wiekowych: pacjentów, którzy zwichnięcie rzepki oraz zabieg operacyjny przeszli do 14-go roku życia włącznie oraz powyżej 14-go roku życia. Materiał i metody: Badaniem objęto 66 pacjentów, podzielonych na dwie grupy: pacjentów którzy zwichnięci rzepki przeszli do 14-go roku życia włącznie oraz powyżej 14-go roku życia. Przeprowadzono badanie podmiotowe oraz przedmiotowe, przeanalizowano dostępną dokumentację medyczną oraz wykonano badanie rezonansem magnetycznym operowanego stawu kolanowego. Wyniki: W obu badanych grupach zauważono korelację pomiędzy kątem nachylenia bocznej części bloczka kości udowej (LTI) oraz wskaźnikiem TT-TG a ponowną dyslokacją (p<0,05). W grupie pacjentów młodszych odnotowano istotny związek pomiędzy ponownym zwichnięciem rzepki a wynikiem wskaźnika Catona-Deschampsa oraz kąta bruzdy międzykłykciowej (p<0,05). W grupie starszej występowała istotna korelacja pomiędzy nachyleniem rzepki a zwichnięciem (p<0,05). Wnioski: Częstość występowania ponownego zwichnięcia rzepki po izolowanej rekonstrukcji MPFL zależy od wi ; eku pacjenta.
Rada Dyscypliny Nauki o zdrowiu
Gądek, Artur ; Feluś, Jarosław
Mar 11, 2026
Mar 11, 2026
0
0
http://149.156.57.56:8080/publication/6119
| Edition name | Date |
|---|---|
| ZB-143794 | Mar 11, 2026 |
Żmijewska-Jasińska, Kinga
Feluś, Jarosław